Wednesday, 21 October, 2009

बैंश

अचानक समयले नयाँ मोड़ लिए जस्तो
शिशिरमा पनी बशंती बहार आए जस्तो

चित्त दुख्दा कता कता हांसू हांसू लाग्ने
आशुं भित्र सुटुक्क मुस्कान उम्रे जस्तो

अँधेरी रातमा पनि एक्लै एक्लै घूमूं लाग्ने
आफैं भित्र कताकति काउकुती लागे जस्तो

नचिनेको मान्छे पनी आफन्त झै लाग्न लाग्यो
शदियौं देखिको पुरानो नाता हाम्रो भए जस्तो

कतै कंही जांदा पनी कसैलाई खोजी हिड्ने
तिर्खाएको ककाकुलले पानी खोज्न उडे जस्तो

आफ्नै तन कताकती असजिलो लाग्न लाग्यो
यस्तो भान हुनलाग्यो मलाई बैंश आए जस्तो

1 comment:

बि. जे. बान्तवा / भोजपुर said...

Dherai raamro prayaasa aasa*ka jee,
Happy blogging hai ta.